Tutamadım Verdiğim sözleri

Garez feat itaat&f-style aşk bumu yar

Çok Uzun Bir Hikaye Cevap&fieber&Hayki&Garez

 

Çok güzel bir şarkı sizlerle de paylaşmak istedim. 

Amatör ama güzel çalışmalar

Ben sevdiğim bir arkadaşımızın güzel parçalarından iki tanesini eklemek istedim şimdi.Sesini sizinde beğeneceğini düşünüyorum.

Tuğçe TUTKU – Kölen

^^bekleme artık^^

Bekleme benden zamanın geri dönüş saçmalığını. Sen giderken zaten götürdün içimdeki masum çığlığını. Şimdi gözlerimde arıyorsun senliğini. Yanlış zamanda geldin ve üzdün aşkı bile haksızca.

Seni sevmiştim sadece…
Bir tek seni istemiştim.
Hayat denen kısa oyunda…

şimdi bahar yok, güller solgun ve yitirilmiş bir çiçek ordusu var karşımda açmayı unutmuş…
Bekleme benden meselli geceleri. Savrulduğumuz rüzgarların mehtap hatıralarını. Çamlar altındaki hayal kahve yudumlarını. Biz bu günahın içinde saplandık ayrılık çamuruna. Bekleme benden geçen zamanı. Sahte gönül oyununla kandıramazsın artık bu mecalsiz bedeni…
Kaçıp giden zamanda; aşkımız iz bırakmadı. Savrulduk hiç hatırlanmadık. Bir uçurumdan yuvarlandık bu sitemkar boşluğa. Düştük, doğrulamadık. Biz bu aşkı hiç mi hiç hakketmedik…
Geceler boyunca ismini sayıkladığım rüyalar; sır gibi saklı kalsın yüreğimde. Deşme yaralarımı, yok etme hatıralarımızı. Bir sebepsiz fırtınaydı esti geçti diyelim. Gündüzler seninle olsun; geceler bende kalsın…

Senelerce savaşarak sevdim seni.
Çılgınca daldım her zorluğun dibine.
Kırıldıkça, ağladım gözlerimden,
Sadece sendin aşktan dileğim…
artık bekleme benden ömrümün dipsiz çukurunu…kalmadı bende senden.

Neyin kısaltması bu bizdeki? Şarkılar elveda gibi, hüzün kokuyor. Anlamadın gülüm aşkımızı. Yitip giden zamana bıraktın yaşanmışlığı; bu sefer tutturamadın, yanıldın gittin ve bittin bende…
Elveda mutluluk güneşim; kederli günlerin başlangıcı yarınlarımda varolacak. Gençliğim gibi sürüklendi anılar, geçmişte kaldı o mutluluk oyunu. Bir mezarlık bekçisinin kalbinde saklı kaldı o tatlı duygular. Hasret gibi gülücükler var oldu yaşam denen bilmecede. Beni benden bekleme artık olamam eski adam. Savrulduk rüzgarlarda, kimse tutmadı elimizden biz kaybettik … hoşça kal sevdiğim.

Yitip giden zamana ayak uyduramadık.
Acıları yeşertip içimizde büyüttük.
Gökyüzünden bir yıldız daha söndü…
Sen gittin ve bende bittim; dönüşü olmayan yolların haritasını da yitirdim…

Bekleme benden gözyaşı; kalmadı kuruttun aşkın kuyularını. Bir çöl deryasında kaldı susuz göz pınarlarım. Yağmurlar ıslatırken bedenimi sanma gözlerim yaşlı her şey sahte bu yalnızlıkta. Ölümle yüzleşmiş ve korkusu yaşamak olan bir nedensiz adamım çırpındıkça batan.
Acı çekiyor bedenim; ayrılık ne ölümmüş nede yaşamak. Gün batımı hüzünlerine şikayetim var. Zamansız bir yolculuk üzerine karamsarlık ekiyorum biçtikçe hayat beni kimsesiz büyüyorum. Durmadan düşüyorum. Çıkmıyorsun aklımdan ama olamıyorum artık eskisi gibi. Ruhum sanki kiralık bir parça bende. Kendin gibi sevmediğin için sen olamıyorum. Kurtulamıyorum bu ızdıraptan; ben ölmüşüm mezarımı bulamıyorum…
Masum bir kıpırtı gibi kaldın gözlerimde.
Hüzün doldu yüreğime, aklımda yine sen.
Kabuslarla uyanmaya bıraktın bu yelkensiz bedenimi,
Seni unutmak için unuttum kendimi yinede yokluğuna alışamadım… artık sevgi bekleme benden!…

Gözlerinden ayrılık geçti; diyemedin belki elveda ama hissetim yüzündeki sevgisiz anlamı. Bilemedin sen sensizliğin ölüm olduğunu benim için. Giderken kendini götürseydin belki bu kadar aldanmazdım. Onca yaşanmış mutlu günlerimiz götürdün bavulunda, geri kalan yaşanmamış acıları ömrünün kadehine boşalttın. Bir buruk duygu içerisinde kaldım tek başıma ve sen şimdi dönüp her şeye yeniden başlamak istiyorsun. Hiç mi düşünmüyorsun ‘sensizlik ölümdü benim için’ kelepçe vurulmuş bir kalp üzerine geri dönülmez artık…kelepçe vurulmuş bir kalp için yaşanılmaz artık…hoşça kal sevgilim.

Gülünmüyor değil mi?.. Sevilmiyor değil mi?.. Şimdi yıkılıp” keşkelerle” yaşayacaksın/ Ölmeyeceksin!..

…Ne OlUr GeLmE…

İçimi acıtanda sensin ,beni mutlu edende sensin nasıl bir şeysin hala anlamadım neden böyle olur insan sewince! Yada sewdiğinin sesine ,bakışına ,dokunuşuna hasret kalınca sewmek işte adı üstünden sana zarar verecek bir şey olsa neden seni sewiyorum diyeyim ki. Her zaman seni bekleyen biri olur ama sen bunun farkında bile olmazsın. Belkide zamanında neden karşılık vermedim diye üzüleceksin ama ozaman geriye dönüşü olmıcak. Sen sewgi paylaşmak derdin karagözlüm ama paylaşamayan sen oldun bu sewgi sana fazla geldi. Başaramadın bu küçük yüreğe dar geldin sen. Ben seni dünyaya yeni gelmiş bir bebek masumiyetiyle sewdim ama sen hep kaçtın ben ise hiç yorulmadan hep koştum…… koştum…… belki sana yetişebilirim seni kazanabilirm diye! Ama artık yok yoruldum yollar engelledi benim sana gelmemi kavuşmamı istemediler. Seni görebilmek için yapmadığım hiç bir şey kalmamıştı ama hiçbir şeyden pişman değilim seni sewdiğime çünkü seni sewmek isteyen benim kalbimdi ve buna sen bile karşı koyamadın. Bu sewgi büyüdü her geçen gün dahada büyüyor.Ama kimse karışmaz kime ne benim sana olan sewgimden sende karışma bu kalp benim ve sewgi benim sanane ben böylede mutluyum. Seni sen yanımda olmadanda sewiyorum çünkü senin hiçbir şeye hakkın yok bu sewgide hep ben hep ben istedim seninle olmak artık gelsende fayda etmez çünkü! Bu  kalp başka bir bende de buldu senin ona çok gördüğün sewgiyi ve şimdi çok mutlu ama sen hala o kalbin en ıssız köşesinde külleriyle birlikte yandı ve bitti….benim en büyük aşkımdın sen…. ama artık sakın gelme zamanında gelmedin  ya şimdi gelsende çaresi yok…ne olur gelme ..seni benim kadar sewen bir kalp olamaz..

…şans meleğim…

 

Sana baktığımda gözlerinde başka hiç kimse de olmayan pırıltıyı gördüm. Sanki hayata yeniden merhaba diyerek başlıyordum. Sen de bir şeyler vardı ve ben o şeyin peişne düştüm. İçim bir tuhaf oluyordu nefes alıp vermek zorlaşıyordu. Aşk mıydı bu duygu ewet aşktı çünkü hep sen hep sen ol istiyordum. Ya da ben sen olsaydım. İlk başlarda bir hayaldin sen benim için. O kadar yabancıydın ki aslında nasıl sana teslim olabilirdim ben. Ama teslim oldum sana. We sen hayal değildin en gerçek sendin benim için. Hayatıma girmenle her şey değişti. Seninle başka yaşanıyormuş hayat ben bunu öğrendim sayende. Artık sende mutluluğu buldum bu mutluluğun adı sensin. Sewmek önceden zordu sen hayatıma girene kadar. Şimdi ise sewmek kadar güzel bir şey yok çünkü ben seni bende bulduğum için sewiyorum. Bana aşkı yaşattığın için teşşekür ederim. Bana aşkı tattıran sensin,bu satırları yazmama neden olanda sensin. Seninle yaşadığım her günü özel bir güne dönüştürdüğün için seni çok ama çok sewiyorum……

Hayatımın tek anlamı sen oldun…

İyiki varsın ,can sende son bulsun…

Sen gecelerimi aydınlatansın…

Sen benim şans meleğimsin…

 

 

…şans meleğim…

 

Sana baktığımda gözlerinde başka hiç kimse de olmayan pırıltıyı gördüm. Sanki hayata yeniden merhaba diyerek başlıyordum. Sen de bir şeyler vardı ve ben o şeyin peişne düştüm. İçim bir tuhaf oluyordu nefes alıp vermek zorlaşıyordu. Aşk mıydı bu duygu ewet aşktı çünkü hep sen hep sen ol istiyordum. Ya da ben sen olsaydım. İlk başlarda bir hayaldin sen benim için. O kadar yabancıydın ki aslında nasıl sana teslim olabilirdim ben. Ama teslim oldum sana. We sen hayal değildin en gerçek sendin benim için. Hayatıma girmenle her şey değişti. Seninle başka yaşanıyormuş hayat ben bunu öğrendim sayende. Artık sende mutluluğu buldum bu mutluluğun adı sensin. Sewmek önceden zordu sen hayatıma girene kadar. Şimdi ise sewmek kadar güzel bir şey yok çünkü ben seni bende bulduğum için sewiyorum. Bana aşkı yaşattığın için teşşekür ederim. Bana aşkı tattıran sensin,bu satırları yazmama neden olanda sensin. Seninle yaşadığım her günü özel bir güne dönüştürdüğün için seni çok ama çok sewiyorum……

Hayatımın tek anlamı sen oldun…

İyiki varsın ,can sende son bulsun…

Sen gecelerimi aydınlatansın…

Sen benim şans meleğimsin…

 

 

Kurtlar Vadisi Baron konuşuyor ama kemal sunal’ın sesiyle !!

…biliyormusun…

Bir gün bir şiir yazacağım sana,
Kimse bilmeyecek senin için yazdığımı
Okuyacaklar ve merak edecekler seni,
Ama söylemeyeceğim kim olduğunu
Sen bile,
Senin için kağıda dökülen son harfler olduğunu bilmeyeceksin.
Kimse bilmeyecek yazarken gözlerimin dolduğunu
Görmeyecek kimse bir damla yaş düştü, düşeceğini
O yaştan bir kalp yapacağım
İçine adını yazacağım ama,
Adını kimseye söylemeyeceğim
Sadece özlüyorum diyeceğim
Anlarlarsa,
Mesela gözlerinin çok güzel olduğunu söylemeyeceğim
Niye bilsinler ki, ne gereği var
Gülüşünün yüreğimi yaktığını,
Soracaklar seni bana nasıl gülerdi diye
Eh diyeceğim öyle işte
Bilmesinler çok güzel olduğunu
Hele beni unuttuğunu hiç söylemeyeceğim.
Beni hala çok sevdiğini bilsinler
Yalan ama, napalım yalan söyleyeceğim
Bunu kendime bile söylemeyeceğim
Çünkü, gözlerim doluyor
Bir damla yai düiüyor yüreğime
Canımı acıtıyor, anlıyor musun?
Bilmesinler sevdiğimin bir sevdiği olduğunu
Bunu hiç söyleyemem.
Nasıl söylerim? “Gitti ellerin oldu” diye
Bilmeyecekler ya,
Soracaklar seni bana şimdi nasıl diye
“Yeni görüştük çok iyiymiş” diyeceğim
Yalan söyleyeceğim ama,
Bilmesinler beni aramadığını
Kimse bilmesin şehrimin yıkıldığını
Kimse bilmesin karanlık sokaklarda yalnızlığımı
Kimse bilmesin seni ve yaşadıklarımı…

Uğur Baş- Ölüme Beş Kala

….wer bana sewgimi geri kalmasın sende…

Yarım kalmış bir sen varsın içimde hemde hiç tam olmayacak bir sen! Beni yarım bırakan sendin beni benle bıraktın. Hiç arkana bakmadan oysa sana senden çok yakın olmak istemiştim. Demek ki sewgi vermek yetmedi sana içimdeki bu deli fırtınayı anlatamadım sana ben… Ne olursa olsun sewdim seni bekledim hep… içimdeki umut ışığı hiç bitmedi bitsede bunu bitirende sen ol… Hep sustum hiç konuşmadım gözyaşlarmı içime akıttım. Kimse bilmezdi içimdeki seni sen bile ama bu sewda yarım kalmıştı oysa ne delilekler yapacaktım sana ben …sen beni sokmadınki hayatına yapayım. Sana sewgimi verdim bundan büyük başka ne olabilridi ki sana vereceğim başka neyim kaldıki benim. Bir tek sen yoktun her şeyim tamdı ama sen yoktun ve benim yarım sende kalmıştı. O yarımı geri ver bana kalbimin yarısını ver de sen de kalmasın…kalmasın ki bende rahat rahat uyayım çünkü o sewgi benim sana verecek sewgim kalmadı…sewgimi geri ver bana yarım kalan beni ver bana…da bitisn bu sewgi… daha fazla büyümeden…wer bana sewgimi geri kalmasın sende…

Belki bir gün beni dinlersin diyeydi tüm susuşlarım, belki bir gün olur da şu ana kadar içimde patlayan herşeyi gelirde dinlersin diye bekleyişlerim vardı.Gün geçtikçe sana ve kendime dair umutlarımı kaybettim.(Gel)ecek (Gel)ecek diye beynimde kalıplarım varken artık yavaş yavaş bunlar siliniyor ve değişiyor.
(Gel)ecek-(Gel)ebilir-(Gel)micek!!!

Biliyormusun hayatta insanlar hep nefes almaya çalışırken ben nefes almaktan korkuyorum.Her nefesimde kalbimde patlama etkisi yapan düşüncelerle bir kez daha ölüyorum.Nefes almaktan korkuyorum artık.Adını duydukça bir köşedesaklanmaktan seni silmeyi düşünmekten yoruldum.Çok bekledim seni.Kimseye söylemeden gecelerce seni düşünsemde , bende kalan resimlerine bakıp keşkeler yakıp yollara düşsemde bu beden artık bu yükü kaldıramıyor.Hasta adamı yatağına yatırın artık , orada öylece kalsın diyorum.Bir daha kalkmak istemiyorum.Etrafta senden kalan kırık dökük hayat parçaları artık her yerimi kesti.Kanayan yaralarımı saracak bir sen yoksun.Bilmiyorum artık bu hayata ne kadar dayanırım.

Hayatta yaralarım var evet.Çoğu senden yana belki bunların.Hep tutunacak başka dallar ararken gittiğim kapılarda çalacak zil bulamadım.Hep o kapıların altında ki deliklerden sızan sevgilerle yetindim.Sana karşı özlemim var belki kırgınım ama seninle geçirdiğim anlara düşmanlığım yok.O anıları her hatırlamam da sırtıma bir yük daha binse de; keşke yaşamasaydım demedim.

Bu dünyada ki yaşanmışlıklara elveda diyip gitmek istedim hep.Kendim içim birşeyler yapmayı bırakalı çok oldu biliyormusun .Sen gittikten sonra çok şey değişti.Artık hayatta yapacaklarım değil, yapmam gerekenler kaldı.Bu hayatın herkese vuracak kadar kolu varmış meğer.Dünya kerhanesinde bakire kalan bir tek hayat göremiyorum.Ne yapsanda hayat sana da bir yerden vuruyor.Şimdi sana dön demek isterdim ama biliyorum ki dönmüyeceksin.Bu beden bu kadar yorgun düşmüşken hala deli çırpınışlarla sonuma koşuyorum.Kendimi ayakta tutmak için kendime baston ettiğim kadınlarda benim yükümü kaldıramadı ve kırıldı.İstediğim tek şey senken.Artık bunuda istemiyorum.Gidişin bitişim oldu.Sana son kez elveda diyorum.Bir daha anmamak üzere.Senden kalan anılarımı yakıyorum.Artık git bu adam yatağa düştü , eskiden sevginle dolaşan bu yürek şimdi özleminle ölecek.

Sana söylecek o kadar çok şey biriktirmişken şimdi hepsi aldığım nefesle içimde patlıyor.Bu kalp bir gün dayanmıyacak ve yine ben belki bir seni sevdiğimi anlarsın diyerek umutlara sarılacağım.İşte sana bu son vedam.
Dönmeni beklemiyorum artık beni benle , beni içimdeki senle bırak git……

…:::Τ ц ġ Ϊ:::…

Sonraki Yazı

Belki bir gün beni dinlersin diyeydi tüm susuşlarım, belki bir gün olur da şu ana kadar içimde patlayan herşeyi gelirde dinlersin diye bekleyişlerim vardı.Gün geçtikçe sana ve kendime dair umutlarımı kaybettim.(Gel)ecek (Gel)ecek diye beynimde kalıplarım varken artık yavaş yavaş bunlar siliniyor ve değişiyor.
(Gel)ecek-(Gel)ebilir-(Gel)micek!!!

Biliyormusun hayatta insanlar hep nefes almaya çalışırken ben nefes almaktan korkuyorum.Her nefesimde kalbimde patlama etkisi yapan düşüncelerle bir kez daha ölüyorum.Nefes almaktan korkuyorum artık.Adını duydukça bir köşedesaklanmaktan seni silmeyi düşünmekten yoruldum.Çok bekledim seni.Kimseye söylemeden gecelerce seni düşünsemde , bende kalan resimlerine bakıp keşkeler yakıp yollara düşsemde bu beden artık bu yükü kaldıramıyor.Hasta adamı yatağına yatırın artık , orada öylece kalsın diyorum.Bir daha kalkmak istemiyorum.Etrafta senden kalan kırık dökük hayat parçaları artık her yerimi kesti.Kanayan yaralarımı saracak bir sen yoksun.Bilmiyorum artık bu hayata ne kadar dayanırım.

Hayatta yaralarım var evet.Çoğu senden yana belki bunların.Hep tutunacak başka dallar ararken gittiğim kapılarda çalacak zil bulamadım.Hep o kapıların altında ki deliklerden sızan sevgilerle yetindim.Sana karşı özlemim var belki kırgınım ama seninle geçirdiğim anlara düşmanlığım yok.O anıları her hatırlamam da sırtıma bir yük daha binse de; keşke yaşamasaydım demedim.

Bu dünyada ki yaşanmışlıklara elveda diyip gitmek istedim hep.Kendim içim birşeyler yapmayı bırakalı çok oldu biliyormusun .Sen gittikten sonra çok şey değişti.Artık hayatta yapacaklarım değil, yapmam gerekenler kaldı.Bu hayatın herkese vuracak kadar kolu varmış meğer.Dünya kerhanesinde bakire kalan bir tek hayat göremiyorum.Ne yapsanda hayat sana da bir yerden vuruyor.Şimdi sana dön demek isterdim ama biliyorum ki dönmüyeceksin.Bu beden bu kadar yorgun düşmüşken hala deli çırpınışlarla sonuma koşuyorum.Kendimi ayakta tutmak için kendime baston ettiğim kadınlarda benim yükümü kaldıramadı ve kırıldı.İstediğim tek şey senken.Artık bunuda istemiyorum.Gidişin bitişim oldu.Sana son kez elveda diyorum.Bir daha anmamak üzere.Senden kalan anılarımı yakıyorum.Artık git bu adam yatağa düştü , eskiden sevginle dolaşan bu yürek şimdi özleminle ölecek.

Sana söylecek o kadar çok şey biriktirmişken şimdi hepsi aldığım nefesle içimde patlıyor.Bu kalp bir gün dayanmıyacak ve yine ben belki bir seni sevdiğimi anlarsın diyerek umutlara sarılacağım.İşte sana bu son vedam.
Dönmeni beklemiyorum artık beni benle , beni içimdeki senle bırak git……

…:::Τ ц ġ Ϊ:::…

Ölüm İle Hayat Arasına Çizebildiğim Tek Mutluluğumdun

 

Ölüm İle Hayat Arasına Çizebildiğim Tek Mutluluğumdun

“Hiçbir kelime senin adın kadar yer tutmadı dudaklarımda.. Hiçbir kadın senin kadar yakışmadı alın yazgıma..Ama başaramadık bu sevdayı yaşatmayı.. Başaramadık işte..”

Biz seninle hiçbir zaman aynı cümlenin içinde bile anılmadık.. Ne ben acılarını sırtlamış cümlenin yüklemi olabildim ne de sen mutluluklarımın gizli öznesi olabildin..Biz sadece hasrete prangalı iki yürek olduk….Biz ayak uçlarındaki karlara aldırmadan güneşli sabahlara doğmayı özenen iki deli gelinciktik..Zamansız açtık baharlara.. Zamansız uyandık kış uykularından.. Birbirimizin yüzünde gördüğümüz gülüşleri bahar sandık..Oysa biz kökleri toprakta kalacak bir gelinciğin bir kış sabahı güneşe gülümsemesi kadar imkansızdık…Hayat yolculuğunda sırt sırta verdik zannederken sırtlarımızın arasına örülü hasret duvarlarını göremedik..Belki de görmek istemedik.. Ne zaman duvarları aşmak istedik işte o an esir düştük imkansızlığa… İşte o zaman yenik düştük zamana.. Senle ben , hiçbir zaman “ biz “ olmayı başaramadık… Başaramadık işte.. Belki de seninle biz ayrı cephelerde savaşan iki kılıç ustasıydık… Kendimizi hep aramıza örülmüş hasrete kılıç sallar bilirken meğer biz kendi yüreklerimize kılıç sallamışız…

Hadi git sevgili.. Rüzgara karşı savaşmayı bırak… Hadi git.. Dağlar devrilmişken omuzlarıma, yalnızlık düşmüşken sokaklarıma git.. Git diyorum sana..Kapıyı biraz arala ve git.. Bana verdiğin ne varsa her şeyi topla ve git.. Bekletme ” seni” bekleyenleri… Bekletme kapımda beni sonsuzluğa gömecek yetim kelebekleri…Hadi git.. Her harfine ölümler beğendiğim adımı dudaklarımdan sökerek git.. Bana çıkan tüm sokakları sil adres defterlerinden.. Yaşayıp da kendi yüreğine bile ispat edemediğin bu sevdayı “ mutluluk bakiyelerden” düş gayri.. Gözlerime demir pervazlardan ölüm göz kırpıyorken durma git …

Hadi git sevgili… Adınla başlayıp adınla bitiremediğim cümleler kadar yalnız bırak beni.. Durma karanlıklarımda, durma hatıralarıma.. Git sadece.. Bırak hayat boyu sensizlik yerine ölümler diz çöksün ayak dibime… Bırak günahların dökülsün soğuk ellerinin gezindiği kücük avuç içlerime.. Hadi git sevgili.. Biz seninle rüya olmaktan öteye geçemedik.. Hiçbir zaman acıyı sırtlanıp mutluluğa gülümsemedik.. Hadi git…Dudaklarında daha fazla kanamasın pişmanlıkların. Daha fazla ağlamasın hatıraların.. Hadi git sevgili..

Hadi git..Çıktığın kapıdan ölüm gelsin ayak uçlarıma.. Bırak gözlerin mapusluğum, yüreğin sonsuzluğum olsun.. Hadi git… Durma sabahı olmayan karanlıklarımda.. Daha fazla üşütme ellerini karı, boranı eksik olmayan kışlarımda… Daha fazla bekleme yamalı cümlelerimde. Git diyorum sana.. Git.. Beni “ bana “ bırakma…Hadi kapıyı arala ve git.. Kapat tüm ışıkları.. Ve git hadi.. Çıktığın kapının ardından ölüm gelsin gayri..

Şimdi git…
Unut ismimi…
Unut yeminlerini….
Seni hiç sevmediğimi farz et…
Bu sevdayı hiç yaşanmamış kabul et..
Demir kapımı “ ölüme “ arala ve sessice git…

Git diyorum…
Sadece git…
Ardından ölüm gelsin ayak uçlarıma..
Sana kavuşmayı bilmese de ,
Seni severken “ ölmenin gururunu “ yaşasın bu yürek…
Çünkü; sen benim,

Ölüm ile hayat arasına çizebildiğim tek mutluluğumdun….

Gökçe Kırgız & Emre Altınel – Kalbime Gömerim O Zaman

Sözlerinmi, gidişinmi?

Gidişinmi canımı acıtan sözlerin mi bilemiyorum.Sadece sevgimi sırtlanıp gitmek istiyorum.Sokaklarda kalbimi kaldırımlara vurarak geziyorum artık.Ona bu cezayı verdim ben.Sevmemeyi öğrensin diye onu taşlara vuruyorum.Bir gün o kalp duracak diye avutuyorum kendimi.artık dursun ne bu kalbi istiyorum ne hayatı.

Yapmak istediklerim yok artık.Hep birilerinin terk etmesine alışmıştım ama seni de kaybetmeyi göze alamıyordum.Artık birilerine bağlanmak istemiyor.İplerimi bağlayarak sevdiğim insanlara onları tutmaktan yorgunum artık hep sözlerini bir bıçak gibi atarak üzerime iplerim kesiliyor.Gittiğinde hep kal derim.Ama ben gideceğim zaman kimse kal demedi.

Ben bu hayatı beceremiyorum dört elle sarılsamda.Aklımın iplerini salıyorum artık.Haytıma dair bakınca sadece anılara sarılabiliyorum.Gelecek yok hep geçmiş var.Beni bırakmıyacak diye dşündüğüm hep olacak insanlar yokmuş meğer.Ne kadar gözüm kapalı bakmışım meğer.Odamın hayaletisin sende.Uykularımda can çekişerek uyanmalarım bitmiyor.Her çırpınışımda bağırışlarım duvarlara yapışıyor yansıyıp her acımda duvarlar üstüme geliyor.Duvarlar benim acılarımla ağlıyor.Göz yaşlarımla kazıdığım sevgilerim artık sel old beni boğmaya çalışıyor.Derdime çağre yok.Yüreğimin acılarına dayanamıyorum.Gardımı alıp beklerken hep dostlarımda vurdu arkamdan.Bırak git hadi sende herkes gibi yüreğime ayrılık tohumlarını ekip git.

Kal demiyeceğim bu sefer.Dudaklarımda sana söylediğim her sevgi sözcüğü bana bir taş olarak geri döndü.O kadar sert geldi ki.Yüreğimi hapsettim artık sevmeler yasak bu yüreğe.Artık bitti kardeşim.

Hiç sevgin ayaklar altına alındımı senin.Hep birilerinin en iyi arkadaşı dostu olup sonra bir kalemde silinebildinmi?Çok acı çektin biliyorum.Evet dediğin gibi senin gözyaşların benim yüzümden süzülemez benimkilerde senden.Kalbime damlayan göz yaşları bir deniz oldu.

Git hadi söyleyecek sözüm kalmadı. Hep sorardın ya beni severmisin diye kime söylesen söylerdi sana sevgimi gözyaşlarımı.İstediğin gibi olsun benden duy o zmama evet çok sevdim hala seviyorumHayata gözlerimi yumsamda gittiğim yerde sevgimi meleklere anlatacağım.O çok iyi biriydi onu çok sevdim diye.Hadi acıma sende git.Beni yalnızlıklarımla bırak.

Sen gidiyorsun ya bir tek yaşanmışlıklar kalıyor bende.Yaşanmışlıkları tekrar tekrar yaşıyor.Aynı filmi tekrar tekrar izliyorum.Artık sensizlik bana dost bana eş.Her gün güneş yine doğacak ve ben gece güne kavuşurken yaşanmışlıklar filmini izleyeceğim.

Tüm şehir ağlıyacak sen gittin diye.Sense sevildiğini bilmeden arkana bakmadan gideceksin.Söyleyebilseydim kal derdim ama gücüm kalmadı artık.Ne kendime ne sana ne hayata söylüyecek sözüm kalmadı.

Sana son sözüm bu kalp seni sevdi ve öldü.Elini uzattığında kalp kırıklarımda olsa koşarak geleceğim senin için.